چطور در این شرایط سخت، ادامه بدهیم؟ ⭐

وقتی دسترسی به اینترنت سخت می‌شود، چطور حال‌مان را خوب نگه داریم؟

اینترنت بین‌الملل قطع شده، ارتباط‌ها سخت‌تر شده و طبیعیه که ذهن‌مون پر از نگرانی، بی‌حوصلگی و حتی ناامیدی بشه. اما واقعیت این است که در چنین دوره‌هایی، بیش از هر زمان دیگری باید مراقب حال روحی‌مان باشیم.

در این بلاگ، نمی‌خواهیم شعار بدهیم یا همه‌چیز را ساده جلوه دهیم. فقط می‌خواهیم درباره چند راه‌حل ساده، واقعی و قابل‌اجرا صحبت کنیم؛ چیزهایی که کمک می‌کنند این روزها را با حال بهتر و امید بیشتر بگذرانیم.

۱. قبول کنیم که حال بد، طبیعی است

اولین قدم این است که با خودمان صادق باشیم. ناراحتی، عصبانیت، اضطراب یا بی‌انگیزگی در این شرایط کاملاً طبیعی است. لازم نیست خودمان را بابت حال بد سرزنش کنیم.

قبول کردن احساسات، paradox عجیبی دارد: وقتی می‌پذیریم حال‌مان خوب نیست، کم‌کم راه بهتر شدن باز می‌شود.

۲. ریتم روزمره‌مان را حفظ کنیم (حتی ساده و کوچک)

وقتی اینترنت قطع می‌شود، انگار زمان هم از ریتم می‌افتد. ساعت خواب، کار، غذا خوردن و حتی فکر کردن به هم می‌ریزد.

سعی کنیم یک برنامه‌ی ساده داشته باشیم:

• ساعت مشخصی بیدار شویم

• حتی اگر کم، کاری مفید انجام دهیم

• شب‌ها گوشی را زودتر کنار بگذاریم

این نظم‌های کوچک، حس کنترل و امنیت ذهنی ایجاد می‌کنند.

۳. ارتباط انسانی را جایگزین آنلاین کنیم

اگر پیام‌دادن و تماس‌های آنلاین سخت شده، وقتش است ارتباط‌های واقعی را جدی‌تر بگیریم:

• صحبت رو‌در‌رو با خانواده

• زنگ زدن به یک دوست قدیمی

• حتی گپ کوتاه با همکار یا همسایه

انسان‌ها با ارتباط زنده می‌مانند، نه با اینترنت.

۴. دست‌هایمان را مشغول کنیم، نه فقط ذهن‌مان را

در روزهای پرتنش، ذهن بیش‌ازحد کار می‌کند. بهترین راه آرام‌کردنش، مشغول‌کردن دست‌هاست:

• مرتب‌کردن فضا

• طراحی، نوشتن، ساختن

• ورزش سبک یا پیاده‌روی

کارهای فیزیکی ساده، ذهن را از چرخه‌ی افکار منفی بیرون می‌کشند.

۵. مصرف خبر را محدود و آگاهانه کنیم

خبر زیاد، مخصوصاً خبر منفی، ذهن را خسته و ناامید می‌کند.

بهتر است:

• زمان مشخصی برای خبر خواندن داشته باشیم

• از چند منبع محدود و قابل‌اعتماد استفاده کنیم

• هر خبر را بارها و بارها دنبال نکنیم

آگاهی مهم است، اما غرق‌شدن در خبر نه.

۶. به آینده‌های کوچک فکر کنیم، نه دور و مبهم

لازم نیست الان به «همه‌چیز» فکر کنیم. کافی‌ست به قدم بعدی فکر کنیم:

• امروز را چطور بهتر بگذرانم؟

• این هفته چه کاری از دستم برمی‌آید؟

امید، از هدف‌های کوچک ساخته می‌شود، نه رویاهای دور.

۷. یادمان باشد: این هم می‌گذرد

شاید کلیشه‌ای به نظر برسد، اما حقیقت دارد. هیچ شرایطی دائمی نیست. نه سختی‌ها، نه محدودیت‌ها، نه این روزها.

ما قبلاً هم از دوره‌های سخت عبور کرده‌ایم. این‌بار هم عبور خواهیم کرد، شاید قوی‌تر، شاید آگاه‌تر.

حرف آخر

در Wallaxy باور داریم که فضا فقط یک محیط فیزیکی نیست؛ حال آدم‌هاست که به آن معنا می‌دهد. اگر این روزها حال‌تان خوب نیست، تنها نیستید. مراقب خودتان باشید، قدم‌های کوچک بردارید و امید را، حتی کم‌رنگ، زنده نگه دارید. 🧡